Kindertolk
Marguérite van der Linden

IK HAAT SCHOOL! IK GA NIET!

Pfff, wat nu?

We zijn er allemaal wel van overtuigd dat een kind beter af is als het naar school gaat.  Nieuwe dingen leren, jezelf ontwikkelen, maar ook spelen en met andere kinderen in contact zijn; we vinden belangrijk en het geeft een basis om een stabiel, gelukkig mens te worden. Stiekem wil je toch dat je kind het minstens net zo ver schopt als jij of liever nog iets verder, met iets meer gemak… 

Angst, we hebben er allemaal last van en het belemmert ons om ten volle van het leven te genieten. Wat als vliegangst hebt en je lievelingszus woont in Nieuw Zeeland? Of je bent bang voor spinnen; die kunnen overal zitten….  Angst voor de tandarts, muizen, grote hoogtes…. We weten er allemaal wel één…  

Er zijn ook angsten die minder tastbaar zijn maar die je ernstig kunnen beperken in jouw vooruitgang.  Je hebt het niet naar je zin op je werk maar je bent bang om het met je leidinggevende te bespreken. Het loopt niet lekker met je kind, maar je bent bang om hulp in te schakelen.  Je hebt teveel hooi op je vork maar bent bang om het met je partner te bespreken.     Hoe kom je eraan en … hoe kom er af? 

Een moeder vertelde mij; ‘J. is al twee keer van school gestuurd, ze kunnen hem in de groep niet handhaven. Als ik een betere moeder was geweest toen hij klein was dat dit nu niet gebeurd. Ik heb vroeger veel tegen hem geschreeuwd en op de één of andere manier had ik nooit tijd om leuke dingen met hem te doen. Ik was niet consequent waardoor hij nu op school ook de regels aan zijn laars lapt. Het is allemaal mijn schuld.’

Als je zwanger bent vragen mensen het al; wil je een jongen of een meisje?
Dapper antwoorden alle zwangere vrouwen; ‘Als het maar gezond is…!’ . Maar moeders met 2 zonen die zwanger zijn van nummer drie, die wil toch zeker een meisje!? En een vader met 3 dochters hadden toch liever ook een zoon gewild? Wat is dat toch? 
 
Ik mag natuurlijk niet mopperen met van elke soort één… Maar in praktijk is het toch zo anders dan ik had verwacht…  

De 5 meest gehoorde klachten;

 Puber komt geen afspraken na  

Puber doet niks  

                                       Puber houdt geen rekening met anderen  

                                       Puber eet de hele koelkast leeg  

                                       Puber hangt op de bank

Tsja, en dan begint de ergernis. Jouw hoop en verwachtingen rond je kind spatten als een zeepbel uiteen. Waar is mijn lieve kind gebleven en wie is toch die volgevreten bankhanger…??? 

 1.  Waarom komt iemand bij jou op bezoek? Om te kijken of je een beetje kan poetsen?     Mmm, vraag je dan af of je de deur wel open moet doen. Bezoek komt voor mensen,         niet voor blinkende ramen… Stiekem ben ik weleens jaloers als iemand mij binnenlaat     in een totale chaos, bakken speelgoed over de vloer, een aanrecht met vieze kopjes, dan     denk ik; ‘Wat knap dat die zich niet laat leiden door ‘zoals het hoort…’!’  

Soms heb je van die dagen, dan wíl het gewoon even niet…

Je baas doet vervelend, je moeder is korzelig en je partner zucht dat jij toch écht in een slecht humeur bent.

Dat zijn ook de dagen dat je (onnodig) ontploft tegen je kind.

Moeders zijn drukdrukdruk, de hele dag in spagaat dus pas maar op….. straks ontploft ze.    

Iedereen heeft zijn eigen held.

Natuurlijk vinden we allemaal dat Nelson Mandela een uitzonderlijke prestatie heeft geleverd en ook zullen we het er over eens zijn dat Ghandi een bijzonder mens was. Maar met persoonlijke helden lopen de smaken veel meer uiteen. Vroeger was ik fan van Pippi Langkous. Waarom Pippi?

Ze hangen op de bank of buiten op de trampoline...

Je begint wat opties te noemen…  

 

Je kunt een spelletje doen of even naar de dijk fietsen?

Nee, geen zin…  

Vanaf het moment dat jouw baby voor het eerst in je armen ligt weet je het; ik hou van jou en dat gaat nooit meer over. Met ziel en zaligheid besluit je dat je dit mini-mensje gelukkig gaat maken, wat het ook kost…
Tot dat…

Op iedere plek, op iedere leeftijd zijn er kinderen die niet meetellen; die gepest, getreiterd of genegeerd worden. Helaas geldt dat ook voor volwassenen. Op iedere werkplek, in iedere straat zijn er mensen die 'er niet bijhoren'. Waar kinderen zich dan nog heel direct uitspreken gaan volwassenen roddelen of zwijgen.  Wie durft rechtsreeks tegen een collega te zeggen dat die heftig riekende oksels écht niet harden zijn of dat het structureel te laat komen een bron van veel ergernis is?  

Marguérite van der Linden
Kindertolk
 
 

© That is why 2015 - 2016 Algemene voorwaarden || VetArts