Kindertolk
Marguérite van der Linden

Ken je dat? Sta je bij de slager en vraagt je kind poeslief aan de dame achter de toonbank; ‘Mag ik een plakje worst?’

Of erger; ‘Heb je geen worst?’

Je zou dan wel door de grond willen zakken….  Waarom eigenlijk? 

Omdat we opgevoed zijn met; ‘Kindertjes die vragen worden overgeslagen’.  

Dus; je grijpt onmiddellijk in bij die slager; je slaat semi-nonchalant een hand voor je mond en zegt tegen de slager: ‘Oóoohhhoo,  nou dat heb IK hem zo niet geleerd hoor!’

En tegen jouw welopgevoede kind zeg je;  ‘Dat mag je niet vragen hoor!’ Ik zie het vaak gebeuren, moeders met schaamrood op de kaken over zoveel brutaliteit. En als ze de winkel verlaten zie je ze nog even hun kind toesissen dat het echt de laatste keer is geweest dat….. !

Ten eerste is het natuurlijk de slager zelf die dit regisseert. En alle andere winkeliers die kinderen verwennen met tumtummetjes, lollies of  ballonnen, zodat kind de ouder meesleurt naar de winkel en jij uit fatsoen dan maar iets koopt... Dus moeten we maar eens ophouden met het ‘niet lief’ vinden van een kind dat om een snoepje vraagt.

Ten tweede is durven vragen essentieel voor succes. Ik heb zelf ook lang het  bescheiden-model  beter gevonden dan de brutale-aap, totdat ik erachter kwam dat je niet echt ver komt in het leven als je wacht tot een ander snapt wat jij nodig hebt…..  ! En wat een ander ervan vindt als mijn kind om een plakje worst vraagt? Je raadt het al; het zal me een worst wezen...

Als je aan een willekeurig persoon vraagt wat ie van kinderen vindt, dan komt het antwoord heel vaak in de richting van dat ze zo puur zijn, zo eerlijk en zo onbevangen. Heerlijk vinden we dat! Totdat ons schatje ons voor schut zet met een eerlijke vraag…. Dan gaan we er als opvoeders dwars tegenin….. Je wilt dat je kind zich netjes gedraagt want dan vindt iedereen ze schattig en ben jij een goeie moeder... Een kind dat zin heeft in snoep en om een snoepje vraagt….  Nee, daar houden wij niet van, dat mag niet, dat hoort niet. Bescheidenheid is een deugd. Dat hebben we van kinds af aan meegekregen. We hebben van huis uit allerlei lessen meegekregen, wijze én minder wijze. Al die lessen bij elkaar vormen onze geestelijke bagage. De stemmetjes die tegen je spreken, je aanmoedigen in bepaalde situaties en je afremmen in andere. Sommige stemmetjes zijn effectief, andere niet. En weer andere zijn zelfs ronduit schadelijk.

Eén van de meest vreemde lessen die we als kind hebben meegekregen is: ‘Kinderen die vragen, worden overgeslagen.’ Hij zit stevig in ons hoofd omdat hij zo lekker rijmt, maar dat is dan ook zijn enige verdienste. Inhoudelijk is dit een lesje dat je maar beter zo snel mogelijk kunt vergeten want met een afwachtende houding kom je nergens! Voor jezelf opkomen mag best. Sterker nog: het moet! Want als jij het niet doet wie doet het dan wel? En als jij het niet doet wat geef je je kind dan mee? De intentie voor een lesje in bescheidenheid is ongetwijfeld goed. Kinderen die zichzelf voortdurend op de voorgrond plaatsen, zijn vaak behoorlijk irritant. Maar omdat de nuance in dit lesje ontbreekt, zijn veel volwassenen bang om hun stem te laten horen en te zeggen wat ze willen.

En dat is jammer, want door niet te vragen, krijg je ook nooit wat je wilt.

Als je zelf niet duidelijk maakt wat je wilt, moet je maar hopen dat een ander dat ‘’aanvoelt’’.

Maar de realiteit is dat slechts weinig mensen zo sensitief zijn en al helemaal geen gedachten kunnen lezen.

Dus gaat die leuke baan aan je neus voorbij, omdat je baas nu eenmaal niet kan ruiken dat jij geïnteresseerd bent.

En sta je de hele zaterdag alleen de muren van je keuken te witten, en, om maar een klassieker te noemen, gooit je partner zijn vuile sokken nog jaren overal neer behalve in de wasmand…

En dan zit jij met al je keurige bescheidenheid heel gefrustreerd in een hoekje.

Als je géén vragen stelt kom je nergens. Als je de buren niet vraagt of de muziek na 22 uur zachter mag heb je dagelijks last van de herrie.

Als je je baas niet vraagt om salarisverhoging zal jouw inkomen niet hoger worden.

En… zeg eens eerlijk; ben jij ten huwelijk gevraagd?

Alle leuke dingen in het leven starten met een vraag. Of starten niet als je de vraag niet durft te stellen.

Het theaterbezoek met een vriendin, uit eten met je partner, een dagje shoppen met je moeder… het begint allemaal met een vraag van één van jullie.

Ook als volwassene mis je veel in je leven als je niet durft te vragen om wat je nodig hebt of graag zou willen.  

Als je iets echt wilt, kom dan in actie, anders gebeurt het niet.  

Dus; de volgende keer bij de slager; 'Heeft u een plakje worst voor deze kleine man?' 

Want mensen die niet vragen….worden overgeslagen!

 
Marguérite van der Linden
Kindertolk
 
 

© That is why 2015 - 2016 Algemene voorwaarden || VetArts